ας ελπίσουμε αυτό να ξυπνήσει τους Έλληνες και να τους κάνει να θυμηθούν πως είναι να ζεις αρμονικά σε μια χώρα με κοινούς στόχους και ένας απο αυτούς, το μεγαλείο του πολιτισμού μας αλλά και η ποιότητα ζωής με τέχνη και τεχνολογία.
απο εδώ:Travel to a land of breathtaking beauty and ancient intellect, where science, art and inspiration from the gods combined to produce some of the world's greatest marvels of architecture and design. From prehistoric palaces to bold symbols of victory, explore the seven wonders of ancient Greece: the Theatre of Epidaurus, the statue of Zeus at Olympia, Apollo's Temple at Delphi, the Colossus of Rhodes, the settlement at Santorini, the Palace of Knossos, and surely the greatest masterpiece of them all, the Parthenon!
Το στοιχείο αυτό της καθηγήτριας ...εκμεταλλεύτηκε η σεναριογράφος κα Στέλλα Τσίκρα:
«Για το σενάριο του «ΠΛΑΤΩΝΑ», το κείμενο του ακαδημαϊκού, συμβούλου του επεισοδίου Βασίλη Καρασμάνη, ήταν ένας εξαιρετικός οδηγός που επεσήμανε τα σημαντικότερα σημεία της φιλοσοφίας του Πλάτωνα. Γιατί μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες στο σενάριο του Πλάτωνα ήταν η εκλαΐκευση του έργου του, έτσι ώστε το κοινό να προσλάβει το νόημα της φιλοσοφίας του, αλλά ταυτόχρονα να μην χαθεί η ουσία της σκέψης του. Αυτό δυσκολεύει το λόγο που πολλές φορές ξεφεύγει από τον καθημερινό απλό λόγο και απαιτεί σύνθετες εκφράσεις και νοήματα, τα οποία απέδωσε με τον καλύτερο τρόπο η παρουσιάστρια Πέμη Ζούνη, η οποία χρωμάτισε εξαίρετα κάθε φράση όση δυσκολία και αν είχε.
Η Πέμη Ζούνη είναι και καθηγήτρια υποκριτικής. Αυτό μου έδωσε την ιδέα για τον άξονα του σεναρίου, όπου πολλά σημεία της φιλοσοφίας του Πλάτωνα παρουσιάζονται μέσα από ερωτήσεις και απαντήσεις, κάνοντας έτσι μία έμμεση αναφορά στους περίφημους πλατωνικούς διαλόγους.»
Ο «διάλογος» προσδίδει μια ζωντάνια στο επεισόδιο και εισάγει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν ορισμένοι νέοι ηθοποιοί τα φιλοσοφικά θέματα που προσεγγίζει ο Πλάτωνας .
Αυτός ο διάλογος δασκάλου-μαθητή παραπέμπει στις θέσεις του Πλάτωνα για την εκπαίδευση και κυρίως στην αντίληψη του για τη γνώση.
Φαίνεται ότι ο Πλάτων απογοητεύτηκε πολύ τόσο από το τυρρανικό καθεστώς όσο και από το δημοκρατικό που καταδίκασε σε θάνατο τον Σωκράτη.
Ο θάνατος του Σωκράτη σόκαρε βαθιά τον Πλάτωνα.Αμέσως μετά έφυγε για ένα διάστημα στα Μέγαρα κοντά στον Ευκλείδη (οχι τον μαθηματικό) που ανήκε στον σωκρατικό κύκλο.
Οταν ήταν περίπου σαράντα χρόνων ταξίδεψε στην Κάτω Ιταλία όπου γνώριστηκε με τον πυθαγόρειο φιλόσοφο, μαθηματικό και πολιτικό Αρχύτα.
Απο κει πήγε στη Σικελία, στις Συρακούσες, καλεσμένος από τον τύραννο Διονύσιο.
Εκεί έγινε φίλος με τον Διώνα, γυναικάδελφο του Διονύσιου και λάτρη της φιλοσοφίας.
Σύντομα όμως ήρθε σε σύγκρουση με τον τύραννο και έφυγε.
Το πλοίο του ξέπεσε στην Αίγινα και ο Πλάτων πουλήθηκε για δούλος.
Ευτυχώς ένας γνωστός του,ο Αννίκερις,τον αναγνώρισε,τον αγόρασε και τον απελευθερωσε. Γυρίζει τότε στην Αθήνα (388/387 πΧ) αγοράζει ένα μεγάλο οικόπεδο και εκεί ιδρύει τη σχολή του,την Ακαδημία. Το πρώτο πανεπιστήμιο στην ιστορία της ανθρωποτητας που θα λειτουργήσει για πάνω από εννιακόσια χρόνια έως ότου το κλείσει ο Ιουστινιανός.
Το 367πΧ πεθαίνει ο Διονύσιος και αναλαμβάνει την εξουσία ο γιος του, ο ΔΙονύσιος ο νεώτερος που ήταν νέος, φιλομαθής και χωρίς πολιτική εμπειρία.
Ο Δίων, που επηρεάζε το νεαρό Διονύσιο,καλεί τον Πλάτωνα στη Σικελία για να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους ιδέες. Σύντομα όμως επέρχεται σύγκρουση.
Ο Δίων εξορίζεται και ο Πλάτων επιστρέφει στην Αθήνα.
Εξι χρόνια αργότερα ξαναπηγαίνει στις Συρακούσες μετά από πρόσκληση του Διονύσιου,ο οποίος κατηγορεί τον Δίωνα για συνωμοσία. Ο Πλάτων τον υπερασπίζεται,χωρίς όμως να καταφέρει κάτι υπέρ του και επιστρέφει πάλι στην Αθήνα.
Τα έργα του Πλάτωνα έχουν διαλογική μορφή και στα περισσότερα από αυτά το κεντρικό πρόσωπo είναι ο Σωκράτης.Χωρίζουμε τα έργα του σε τρεις περιόδους.
Στην πρώιμη που προηγείται της Ακαδημίας ανήκουν οι διάλογοι Απολογία, Κρίτων, Ευθύφρων, Λάχης, Πρωταγόρας, Χαρμίδης, Ιππίας Μείζων και Ελλάσσων, Γοργίας, Ίων Λύσις.
Οι σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι τα έργα αυτής της περιόδου αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τη φιλοσοφία του Σωκράτη.
Στους διαλόγους της μέσης περιόδου (Μένων, Μενέξενος, Κρατύλος, Ευθύδημος, Φαίδων, Συμπόσιο, Πολιτεία, Φαίδρος, Παρμενίδης, Θεαίτητος) ο Πλάτων εκθέτει τις δικές του θεωρίες,όπως τη θεωρία των ιδεών,τη θεωρία της ανάμνησης,τις πολιτικές και ψυχολογικές του θέσεις,και αναπτύσσει νέα μεθοδολογία.Τέλος έχουμε τα έργα της ύστερης περιόδoυ (Σοφιστής, Πολιτικός, Τίμαιος, Κριτίας, Φίληβος, Νόμοι) που γράφονται μάλλον μεταξύ 366 και 348 πΧ και όπου τροποποιεί και εξελίσσει διάφορες φιλοσοφικές και πολιτικές του θεωρίες και εκθέτει τη φυσική του θεωρία και κοσμολογία.
«Ο Πλάτωνας είναι ο πρώτος που προσεγγίζει την έννοια του κινηματογράφου, στην αλληγορία του «σπηλαίου». Εκεί «οι δεσμώτες» παρακολουθούν τις σκιές τους τα είδωλα και όχι τα πραγματικά αντικείμενα. Στο κινηματογράφο οι θεατές παρακολουθούν τα είδωλα των προσώπων όπως αυτά έχουν καταγράφει στη ταινία, όχι τους πραγματικούς ηθοποιούς όπως συμβαίνει στο θέατρο. Για τους λόγους αυτούς στη σκηνοθεσία του επεισοδίου προσπάθησα να εντάξω τη διαδικασία της καταγραφής, της βιντεοσκόπησης και να τονίσω ότι όταν παρακολουθούμε ένα οπτικοακουστικό έργο, βλέπουμε μια εκδοχή της πραγματικότητας. Συνήθως την εκδοχή του σκηνοθέτη για την πραγματικότητα.» υποστηρίζει ο σκηνοθέτης του επεισοδίου κ. Μάρκος Χολέβας
Και συνεχίζει :«Η πρόσκληση από το ΣΚΑΪ και τους παραγωγούς (ΚΑΣ-ΚΟΛ.ΕΠΕ) για να αναλάβω τη σκηνοθεσία του επεισοδίου για τον Πλάτωνα στη σειρά «Μεγάλοι Έλληνες» με χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί η σειρά αυτή έχει τη σφραγίδα του BBC. Η φόρμα της σειράς καθορίζεται από το BBC και ξεφεύγει από το δημοσιογραφικό- καταγραφικό ντοκιμαντέρ, απαιτεί μια σκηνοθετική προσέγγιση με στοιχεία του κινηματογράφου μυθοπλασίας. Απαιτείται μια αισθητική φόρμα πέρα από την καταγραφή, ιδιαιτέρα σε προσωπικότητες, όπως ο Πλάτωνας για τις οποίες δεν υπάρχει αρχειακό οπτικό υλικό και πολλές φορές χρειάζεται να δημιουργηθούν ολόκληρες σκηνές με τη βοήθεια της τεχνολογίας των γραφικών.
Για παράδειγμα η αναφορά στο θάνατο του, για τον οποίο υπάρχουν δύο εκδοχές, και έπρεπε να «αναπαρασταθεί» με ένα συμβολικό αλλά σαφή τρόπο.»
Παρουσιάστρια για το Πλάτωνα επιλέχθηκε η καταξιωμένη ηθοποιός Πέμη Ζούνη, η οποία είναι και καθηγήτρια υποκριτικής.
Ο Πλάτωνας είναι ο δεύτερος Μεγάλος Έλληνας, της νέας φιλόδοξης παραγωγής του ΣΚΑΪ «Μεγάλοι Έλληνες» που θα προβληθεί την Δευτέρα 9 Μαρτίου, στις 10 το βράδυ στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.
Το δεύτερο επεισόδιο από τους 10 «Μεγάλους Έλληνες» έχει ως θέμα τη ζωή και το έργο του Πλάτωνα, που το κοινό ανέδειξε ως μια από τις 10 σημαντικότερες προσωπικότητες όλων των εποχών μέσα από ψηφοφορία.
Ο Πλάτωνας έζησε στην Αθήνα τα χρόνια του Χρυσού Αιώνα.
Η σκέψη του έχει επηρεάσει όσο κανενός άλλου την Ιστορία της Φιλοσοφίας.
Είναι εκείνος που κατέγραψε τους διαλόγους του Σωκράτη με τους μαθητές αλλά και την Απολογία του λίγο πριν πιει το κώνειο.
Η Φιλοσοφική Σχολή του ονομαζόταν Ακαδημία κι εκεί κοντά τον έθαψαν όταν πέθανε γύρω στα 80 του χρόνια.
Τον Πλάτωνα παρουσιάζει η ηθοποιός Πέμη Ζούνη
Η φιλοσοφία δεν είναι κάτι αφηρημένο, προσδοκά να μας μάθει να σκεφτόμαστε, σε μία εποχή που επιδιώκει ακριβώς το αντίθετο.
Η φιλοσοφία σύμφωνα με τον Επίκουρο, πρέπει να ασχολείται με ζητήματα που έχουν άμεση σχέση με τις ανάγκες της ζωής, με την ευρύτερη έννοια.
Όποιος γνωρίζει ιστορία, κατανοεί πως η παρακμή και η αποσύνθεση ενός πολιτισμού επέρχεται όταν αυτός σκληραίνει υπερβολικά, περιορίζοντας την ελευθερία στη σκέψη και την έκφραση, γεγονός που του απαγορεύει να ανταποκριθεί στην πρόκληση των νέων συνθηκών.
Σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα, είμαστε μάρτυρες μιας κοσμοϊστορικής κρίσης.
Σε αυτά τα πλαίσια οι παρουσιάσεις από εδώ και στο εξής, θα εστιάζουν περισσότερο στο κείμενο και λιγότερο στην εικόνα.
.."Πράμματα για τους Έλληνες έμαθα πολλά" μας είπε.
Ο,τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, αυτοί τόχουνε κιόλας πράξει! Σοφία, γενναιότητα-αλλά μαζί: και φλυαρία άσκοπη, και προδοσία!
Εβγαλαν άντρες σπάνιους-αλλά τους σκότωσαν οι ίδιοι!
Ειχαν ανθρώπους δίκαιους-αλλά τους εξορίσαν!
(Η πολλή αρετή πάντα τους προξενούσε πλήξη!)
Γενναίοι-όποτε ξένοι πάτησαν τη χώρα τους-μα μόλις διώχναν τους εχθρούς, συνέχιζαν το σκοτωμό αναμεσά τους ! . . Τι να σας πώ ! . . Πράμματα για τους Ελληνες έμαθα πολλά-μα λίγα μπόρεσα να καταλάβω! . . O Μακρυγιάννης: «παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να φάνε τους Έλληνες και δεν μπορούνε, τρώνε από μας και μένει και μαγιά».
Κι όπως λέει ένας φίλος: Παρά τις (αθρησκευτικές ή αν θελετε αγνωστικιστικές) πεποιθήσεις μου, καμιά φορά εύχομαι πάντα να μπορέσω να πειστώ ότι έχω άδικο και να πιστέψω τους συνομιλητές μου. Κυρίως για τους δικούς μου ανθρώπους που τους στενοχωρώ. Όμως ανέκαθεν ήμουν αμφισβητίας και Εικονοκλάστης. Έτοιμος πάντα για τον αντίλογο, πρός εύρεσιν Αληθείας. Έτσι ήταν περίπου αναμενόμενο ότι κάποτε θα ερχόταν και η στιγμή τής θρησκευτικής αμφισβήτησης.
Απλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς!». Κι εγώ..επίοης.
