Φαίνεται ότι ο Πλάτων απογοητεύτηκε πολύ τόσο από το τυρρανικό καθεστώς όσο και από το δημοκρατικό που καταδίκασε σε θάνατο τον Σωκράτη.
Ο θάνατος του Σωκράτη σόκαρε βαθιά τον Πλάτωνα.Αμέσως μετά έφυγε για ένα διάστημα στα Μέγαρα κοντά στον Ευκλείδη (οχι τον μαθηματικό) που ανήκε στον σωκρατικό κύκλο.
Οταν ήταν περίπου σαράντα χρόνων ταξίδεψε στην Κάτω Ιταλία όπου γνώριστηκε με τον πυθαγόρειο φιλόσοφο, μαθηματικό και πολιτικό Αρχύτα.
Απο κει πήγε στη Σικελία, στις Συρακούσες, καλεσμένος από τον τύραννο Διονύσιο.
Εκεί έγινε φίλος με τον Διώνα, γυναικάδελφο του Διονύσιου και λάτρη της φιλοσοφίας.
Σύντομα όμως ήρθε σε σύγκρουση με τον τύραννο και έφυγε.
Το πλοίο του ξέπεσε στην Αίγινα και ο Πλάτων πουλήθηκε για δούλος.
Ευτυχώς ένας γνωστός του,ο Αννίκερις,τον αναγνώρισε,τον αγόρασε και τον απελευθερωσε. Γυρίζει τότε στην Αθήνα (388/387 πΧ) αγοράζει ένα μεγάλο οικόπεδο και εκεί ιδρύει τη σχολή του,την Ακαδημία.
Το πρώτο πανεπιστήμιο στην ιστορία της ανθρωποτητας που θα λειτουργήσει για πάνω από εννιακόσια χρόνια έως ότου το κλείσει ο Ιουστινιανός.
Το 367πΧ πεθαίνει ο Διονύσιος και αναλαμβάνει την εξουσία ο γιος του, ο ΔΙονύσιος ο νεώτερος που ήταν νέος, φιλομαθής και χωρίς πολιτική εμπειρία.
Ο Δίων, που επηρεάζε το νεαρό Διονύσιο,καλεί τον Πλάτωνα στη Σικελία για να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους ιδέες. Σύντομα όμως επέρχεται σύγκρουση.
Ο Δίων εξορίζεται και ο Πλάτων επιστρέφει στην Αθήνα.
Εξι χρόνια αργότερα ξαναπηγαίνει στις Συρακούσες μετά από πρόσκληση του Διονύσιου,ο οποίος κατηγορεί τον Δίωνα για συνωμοσία. Ο Πλάτων τον υπερασπίζεται,χωρίς όμως να καταφέρει κάτι υπέρ του και επιστρέφει πάλι στην Αθήνα.
Τα έργα του Πλάτωνα έχουν διαλογική μορφή και στα περισσότερα από αυτά το κεντρικό πρόσωπo είναι ο Σωκράτης.Χωρίζουμε τα έργα του σε τρεις περιόδους.
Στην πρώιμη που προηγείται της Ακαδημίας ανήκουν οι διάλογοι Απολογία, Κρίτων, Ευθύφρων, Λάχης, Πρωταγόρα
Οι σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι τα έργα αυτής της περιόδου αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τη φιλοσοφία του Σωκράτη.
Στους διαλόγους της μέσης περιόδου (Μένων, Μενέξενος, Κρατύλος, Ευθύδημος, Φαίδων, Συμπόσιο, Πολιτεία, Φαίδρος, Παρ
«Ο Πλάτωνας είναι ο πρώτος που προσεγγίζει την έννοια του κινηματογράφου, στην αλληγορία του «σπηλαίου». Εκεί «οι δεσμώτες» παρακολουθούν τις σκιές τους τα είδωλα και όχι τα πραγματικά αντικείμενα. Στο κινηματογράφο οι θεατές παρακολουθούν τα είδωλα των προσώπων όπως αυτά έχουν καταγράφει στη ταινία, όχι τους πραγματικούς ηθοποιούς όπως συμβαίνει στο θέατρο. Για τους λόγους αυτούς στη σκηνοθεσία του επεισοδίου προσπάθησα να εντάξω τη διαδικασία της καταγραφής, της βιντεοσκόπησης και να τονίσω ότι όταν παρακολουθούμε ένα οπτικοακουστικό έργο, βλέπουμε μια εκδοχή της πραγματικότητας. Συνήθως την εκδοχή του σκηνοθέτη για την πραγματικότητα.» υποστηρίζει ο σκηνοθέτης του επεισοδίου κ. Μάρκος Χολέβας
Και συνεχίζει :«Η πρόσκληση από το ΣΚΑΪ και τους παραγωγούς (ΚΑΣ-ΚΟΛ.ΕΠΕ) για να αναλάβω τη σκηνοθεσία του επεισοδίου για τον Πλάτωνα στη σειρά «Μεγάλοι Έλληνες» με χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί η σειρά αυτή έχει τη σφραγίδα του BBC. Η φόρμα της σειράς καθορίζεται από το BBC και ξεφεύγει από το δημοσιογραφικό- καταγραφικό ντοκιμαντέρ, απαιτεί μια σκηνοθετική προσέγγιση με στοιχεία του κινηματογράφου μυθοπλασίας. Απαιτείται μια αισθητική φόρμα πέρα από την καταγραφή, ιδιαιτέρα σε προσωπικότητες, όπως ο Πλάτωνας για τις οποίες δεν υπάρχει αρχειακό οπτικό υλικό και πολλές φορές χρειάζεται να δημιουργηθούν ολόκληρες σκηνές με τη βοήθεια της τεχνολογίας των γραφικών.
Για παράδειγμα η αναφορά στο θάνατο του, για τον οποίο υπάρχουν δύο εκδοχές, και έπρεπε να «αναπαρασταθεί» με ένα συμβολικό αλλά σαφή τρόπο.»
Παρουσιάστρια για το Πλάτωνα επιλέχθηκε η καταξιωμένη ηθοποιός Πέμη Ζούνη, η οποία είναι και καθηγήτρια υποκριτικής.
